การเดินทางขึ้นรถไฟมุ่งหน้าสู่อูลานบาตาร์

อูลานบาตาร์

บนรถไฟสายทรานส์มองโกเลีย ปักกิ่งมุ่งหน้าสู่อูลานบาตาร์
ข้อควรรู้ก่อนขึ้นรถไฟ สําหรับสายรถไฟปักกิ่งมุ่งสู่มองโกเลีย คือ สาย 3 และ 23 

  1. ตั๋วเดินทางจะต้องเป็นตัวจริงเท่านั้นพร้อมกับพาสปอร์ต
  2. ต้องไปถึงสถานีรถไฟล่วงหน้าอย่างน้อย 1 ชั่วโมง เพื่อเวลาในการเข้าคิวเพื่อสแกนสัมภาระ การตรวจตัว การหาช่องชานชาลา
  3. สถานีรถไฟที่ขึ้น คือ Beijing Railway Station เป็นสถานีรถไฟกลางของปักกิ่ง (เดินทางมาได้ด้วยรถไฟใต้ดินสาย 2 สีน้ำเงินลงสถานีชื่อเดียวกันเลย)
  4. ขนาดสัมภาระกระเป๋าไม่ควรใหญ่เกิน 20 นิ้ว แต่ก็ไม่ได้มีข้อห้ามเรื่องขนาด เพียงแต่ช่องใส่ของใต้เบาะที่นอนมีขนาดจํากัด มิฉะนั้นต้องวางในห้องโดยสาร ซึ่งอาจจะเกะกะผู้โดยสารอื่นที่อยู่ร่วมห้องกับเรา
  5. สามารถเตรียมเสบียงอาหารส่วนตัวไปทานบนรถไฟได้ สามารถทานได้ในห้องพัก หรือจะไปทานอาหารของห้องอาหารซึ่งก็มีให้บริการเช่นกัน
  6. ควรเตรียมน้ําดื่มไปให้พอเพียง เพราะน้ําฟรีมีแค่น้ําร้อนอย่างเดียว (ร้อนแบบเดือดปุดๆ…)
  7. บนรถไฟมีระบบปรับอากาศ แต่ก็ควรเลือกเสื้อผ้าให้เหมาะกับฤดูกาล
  8. ไม่มีห้องอาบน้ำ แต่มีสุขากับอ่างล้างหน้าท้ายของแต่ละโบกี้ และอ่างล้างจานแยกต่างหากอยู่ตอนหน้าของโบกี้
  9. เตรียมปล็กพ่วงไฟฟ้า
  10. เตรียมกิจกรรมระหว่างเดินทาง เช่น ถ่ายรูป แต่งรูปอ่านหนังสือ ทําความรู้จัก เพื่อนใหม่ นอนเล่น

ถ้าแพลนที่เราไปเที่ยวตรงกับวันหยุดของชาวจีนจะต้องเผื่อเวลาไปถึงแต่เนิ่นๆ เพราะมีกระบวนการเข้าคิวและเจ้าหน้าที่ต้องสแกนกระเป๋าสัมภาระที่ละใบ ซึ่งอาจจะทําให้ช้าได้และอาจพลาดขบวนรถไฟได้ เมื่อเดินทางออกจากรถไฟใต้ดินที่สถานี Beijing Railway Station จะมีป้ายภาษาอังกฤษบอกทางไปสถานีรถไฟปักกิ่ง ซึ่งก็ติดกับทางออก ส่วนสถานีรถไฟปักกิ่งจะมีช่องประตูเข้าหลายช่อง สามารถเลือกช่องใดก็ได้และให้เตรียมตัวกับพาสปอร์ตเอาไว้เพื่อให้เจ้าหน้าที่สถานี ตรวจสอบก่อนเข้าตัวสถานี

ควรตรวจสอบข้อมูลบนตั๋วรถไฟอย่างละเอียด ในตัวจะระบุชื่อต้นทาง คือ Beijing Station และ ปลายทาง Ulan-Bator, วันที่เดินทาง, เวลา, โบกี้, เลขที่เตียง และหมายเลขพาสปอร์ตจะระบุบรรทัดล่างสุดในตัวเหมาทั้งห้องมี 4 เตียง แต่ออกมาเพียงแค่ตัวเดียวรวมกันไม่ได้แยกตัวราย บุคคลให้ต้องเก็บรักษาให้ดี

เมื่อเข้าสู่บริเวณชานชาลาจะมีรถไฟจอดรอเพียงขบวนเดียว จึงง่ายสะดวกเป็นการจัดระบบที่ลดความสับสน ทุกคนไม่ต้องลงไปยืนรอที่ชานชาลา ถึงแม้ชานชาลานี้จะมีรถไฟเข้ามาเทียบท่าอยู่ตลอดเวลาก็ยังโล่งเดินสบาย

ขึ้นรถไฟสาย 23

รถไฟสายนี้เป็นของจีน สังเกตได้จากตราสัญลักษณ์ดาวบนพื้นแดง และรูปประตูเทียนอันเหมินที่แปะนอกโบกี้ ขบวนมีสีเขียวเข้มเหมือนสีเครื่องแบบทหารจีนในแต่ละโบกี้จะมีพนักงานรถไฟ ยืนเฝ้าประตูคอยตรวจสอบตัวก่อนขึ้น

เมื่อขึ้นมาในโบกี้แล้วก็ลากสัมภาระเก็บไว้ในห้อง ไม่มีที่วางสัมภาระใบใหญ่แยกหัว-ท้ายขบวนเหมือนรถไฟญี่ปุ่น ส่วนภายในรถไฟนั้นสะอาดและดูดีเลย ขัดกับหน้าตาภายนอก ห้องเป็นสัดส่วนขนาดพอเหมาะ และขบวน 23 นี้มีแต่ ชั้น 1 ห้อง 2 เตียง (Deluxe Soft Sleeper) และชั้น 2 ห้องละ 4 เตียง (Hard Sleeper) ซึ่งเราจองแบบนี้ คงมีคําถามว่าจะนอน ได้ไหมเพราะมีคําว่า Hard ก็ตอบว่าไม่ต่างอะไรกับเวลานอนโซฟาเบาะนวมแน่น ๆ นอนหลับได้อย่างสบาย มีผ้าผืนใหม่ไว้ปูที่นอนและปลอกหมอนแต่เราต้องปูเอง ส่วนขนาดเตียงกว้างพอให้คนไซส์ XL ทั่วไปหรือฝรั่งตัวโตก็นอนได้ในห้องจะมีโต๊ะกลางสําหรับทานอาหาร มีที่เก็บกระเป๋าที่ต้องยกเบาะเปิดออกมา มีทิ้งวางของเหนือประตู ส่วนปลั๊กไฟจะไม่มีในห้องแต่จะอยู่ที่ริมทางเดินหน้าห้อง ดังนั้นแนะนําให้พกปลั้กสามตาไปด้วย หากใครอยากลากเข้าห้องควรมีสายยาว 5 เมตร หรือจะถือเพื่อไปให้เพื่อนบ้านข้างเคียงด้วยก็จะดี

สําหรับการขึ้นไปนอนชั้นบนมีเพียงสลักเล็กๆ ที่เปิดออกให้เหยียบปีนขึ้นไป สามารถปีนได้ไม่ยากแต่ใครขาแข้งไม่ดีก็แนะนําให้จองนอนล่างแทน แต่ในเวลากลางวันเจ้าของเตียงล่างก็ต้องสละให้คนนอนบนมานั่งด้วยจนกว่าจะถึงเวลานอน เจ้าของเตียงล่างจะแอบงีบนอน กลางวันก็อาจทําไม่ได้ ยิ่งถ้าผู้ร่วมห้องเป็นคนอื่นอีกด้วย

บนเส้นทางจากปักกิ่งสู่อูลานบาตาร์

จุดแรกที่รถไฟจอด คือ สถานี Datong เพียงเวลาสั้นๆไม่กี่นาที ทุกคนยังคงอยู่บนรถไฟไม่มีใครได้ลงไปเดินเล่น และรถไฟจะวิ่งต่างจาก ช่วงแรกอย่างเห็นได้ชัด ความเขียวขจีของต้นไม้และพืชการเกษตร ถูกแทนที่ด้วยสีน้ำตาลหม่นของพื้นดิน ที่มีหย่อมหญ้าขึ้นจางๆ

รถไฟนี้วิ่งไปทางตอนเหนือของจีน ผ่านเขตมองโกเลียใน “Inner Mongolia” (ต้องไม่ สับสนกับประเทศมองโกเลีย แม้จะมีวัฒนธรรม และเชื้อชาติสืบทอดมาเหมือนกัน แต่มองโกเลีย ในนั้นเป็นของจีน) พื้นที่ส่วนนี้จะต่อกับทะเลทรายโกบีที่อยู่ทางตอนใต้ของมองโกเลีย และ รถไฟก็จะวิ่งผ่านแถบทะเลทรายโกบีบางส่วน

อูลานบาตาร์

ทะเลทรายโกบี

เป็นหนึ่งในทะเลทรายที่ยิ่งใหญ่ของโลก รองจากทะเลทราย ซาฮาร่าในทวีปแอฟริกา และทะเล ทรายอาหรับในตะวันออกกลาง ทะเลทรายโกบีอยู่ทางตอนใต้ของมองโกเลียและตอนเหนือของเขตปกครองมองโกเลียในของจีน มีพื้นที่ใหญ่กว่าประเทศไทย 2.5 เท่า

อูลานบาตาร์
 

Note: ร้านค้าจีนจะมีร้านประเภทหนึ่งขายขนม ผลไม้แห้งกระจุกกระจิกทั้งร้าน จะวางแบ่งใส่ตะกร้าแยกแต่ละชนิด ซึ่งแน่นอน มีแต่ป้ายภาษาจีนซึ่งต้องเดาเอาเองจากรูปภาพที่หีบห่อ คนขายจะใช้วิธีสั่งตามราคาแต่ละชนิด สามารถหยิบกี่ชิ้นก็ได้ต่อ 1 ชนิดเพราะใช้การชั่งและรวมเงินจ่ายที่ เดียว ถือว่าเป็นการกินขนมที่ต้องลุ้นดูข้างใน แต่จากที่ลองชิมแล้วถ้าเป็นผลไม้ แห้งออกจะแข็งไปนิด เหมือนใกล้จะแปรสภาพเป็นฟอสซิลกันละ

-ด่านตรวจหนังสือเดินทางเมือง Erlian –

รถไฟหยุดที่เมือง Erian พร้อมกับเจ้าหน้าที่ ทางการจีนจะเริ่มมาเคาะประตูตามห้อง ที่สถานีนี้จะมีด่านตรวจหนังสือเดินทางเข้า-ออก ทุกคนจะต้องอยู่ในห้องพักตนเอง ไม่อนุญาตให้ออกมาภายนอกห้อง เจ้าหน้าที่จะเดินเข้ามา ตรวจตั๋วและพาสปอร์ต พร้อมกับตรวจใบศุลกากร (Custom Declaration Form) กับใบขาออก (Departure Card) ที่มีการแจกให้กรอกตั้งแต่หัวค่ำ

เอกสารขาออกจากประเทศจีน ใบศุลกากร (Custom Declaration Form) เป็นฟอร์มภาษาอังกฤษ ให้ระบุชื่อ/นามสกุล หมายเลขพาสปอร์ต หมายเลขรถไฟ ระบุเมืองที่มาและจุดหมายปลายทาง ส่วนสิ่งของต้องสําแดง เช่น พืช สัตว์ ของนําไปขาย เงินมากกว่า 20,000 หยวน ของมีค่า ถ้าไม่มีก็ไม่ต้องตกลงไป ใบขาออก (Departure Card) เป็นฟอร์มภาษาอังกฤษให้กรอกข้อมูลพื้นฐานของผู้เดินทางให้ตรงตามในพาสปอร์ต

เอกสารขาเข้าประเทศมองโกเลีย ใบศุลกากร (Custom Declaration Form) ส่วนขาเข้า (Arrival Card) ไม่มีให้กรอก เจ้าหน้าที่จะมาเก็บใบศุลกากร และตรวจสอบพาสปอร์ต แสตมป์ตราประทับให้

มาถึงสถานีนี้ ทุกคนต้องถูกเรียกให้ลงไปนั่งรอที่สถานี เพราะรถไฟต้องไปเปลี่ยนล้อที่ศูนย์โรงซ่อมก่อนถึงจะกลับมารับผู้โดยสารอีกที เนื่องจากเพราะล้อรถไฟที่จะวิ่งข้ามพรมแดนจะมีรางที่ไม่เหมือนกัน ใช้เวลาเปลี่ยนประมาณ 2 ชั่วโมง ก็สามารถกลับไปขึ้นรถไฟได้เหมือนเดิม

สนับสนุนโดยยูฟ่าเบท ufabet